| wersja do druku 
dodaj komentarz  |
| systematyka: | - Klasa: Magnoliopsida (=Dicotyledones) - dwuliścienne
- Podklasa: Asteridae - astrowe
- Nadrząd: Asteranae - astropodobne
- Rząd: Asterales - astrowce
- Rodzina: Asteraceae (Compositae) - astrowate (złożone)
Przynależność fitosocjologiczna:
Klasa Festuco-Brometea, Rząd Nardetalia. |
| wygląd: | Roślina wieloletnia z grubym korzeniem palowym. Liście: skupione w przyziemnej rozecie, o średnicy do 40 cm, barwy szarozielonej, owłosione pajęczynowato, pierzasto sieczne, silnie kolczasto zakończone. Łodyga: silnie skrócona, do 3 cm długości. Kwiaty: srebrzystobiałe lub różowe, zebrane w jeden szczytowy koszyczek, średnicy do 15 cm, jego okrywa składa się z wielu szeregów listków, przy czym zewnętrzne są kolczaste natomiast wewnętrzne słomiaste; zapylane przez pszczoły, trzmiele i chrząszcze; okrywy koszyczka zamykają się wieczorem oraz w dni pochmurne. Okres kwitnienia: od sierpnia do września. Owoc: typu niełupka do 5 mm długości, zaopatrzona w aparat lotny powstały z puchu kielichowego. |
| wymiary: | Roślina rozetowa wysokości kilku, kilkunastu cm. |
| występowanie: | Zasięg występowania obejmuje rejony alpejskie południowej i centralnej Europy. W Polsce rozpowszechniony w Sudetach i Karpatach po piętro kosówki. Posiada również rozproszone stanowiska na niżu. Dziewięćsił preferuje siedliska dobrze nasłonecznionych muraw kserotermicznych i naskalnych, bliźniczysk i suchych łąk. |
| ochrona: | Gatunek objęty ścisłą ochroną gatunkową.
Głównym zagrożeniem dla gatunku jest zbieranie ze względu na walory dekoracyjne oraz dla celów leczniczych. Duże zagrożenie stanowi również niszczenie siedlisk i zarastanie ich przez roślinność drzewiastą. |
| uwagi: | Roślina lecznicza już od czasów Średniowiecza, używany jako środek napotny, moczopędny oraz poprawiający pracę przewodu pokarmowego. Materiał zielarski stanowi głównie wysuszony korzeń. W składzie chemicznym zawiera między innymi od 1 do 2% olejku, który zawiera związek poliacetylenowy (tlenek carlina, który ma właściwości bakteriobójcze) oraz garbniki i inulinę. Wyciąg z wysuszonego korzenia działa hamująco na wzrost bakterii gram-dodatnich i gronkowca złocistego. |
| piśmiennictwo: | Jan Volak, Jiri Stodola - Rośliny lecznicze (1987)Władysław Matuszkiewicz - Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski (2006)Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek - Flora Polski. Rośliny chronione (2006)Bob Gibbons, Peter Brough - Atlas roślin Europy Północnej i Środkowej (1995) |
|
|
| komentarze (0): | !!! Dziękujemy za wszystkie komentarze i czekamy na nowe - prosimy jednak o stosowanie polskich znaków oraz poprawność stylistyczną i gramatyczną tekstu.
!!! Przysyłane zdjęcia powinny być przygotowane wg ... następujących kryteriów
|
